هدف اصلی درمان IVF دستیابی به بارداری سالم است. با این حال، در برخی زوج‌ها، ذخیره‌ی تخمدان پایین یا کیفیت تخمک‌ها یا جنین‌های به‌دست‌آمده که در هر چرخه (چرخه‌ی قاعدگی) استاندارد مطلوب را برآورده نمی‌کنند، می‌تواند این فرایند را پیچیده سازد. به عبارت دیگر، در حالی که برخی بیماران ممکن است در یک دوره درمانی تعداد کافی جنین تولید کنند، برخی دیگر ممکن است تعداد محدودتری تولید کنند.
در مرکز IVF UMAY، ما راه‌حل‌های سفارشی را متناسب با زیست‌شناسی منحصربه‌فرد هر بیمار ارائه می‌دهیم؛ به‌ویژه، ما از «روش پولینگ جنین» – تکنیکی که اغلب برای بیمارانی با ذخیره‌گذاری تخمدان پایین به کار می‌بریم – برای افزایش شانس بارداری استفاده می‌کنیم.
بنابراین، روش تجمیع جنین در لقاح آزمایشگاهی (IVF) چیست؟ چرا از آن استفاده می‌شود؟ چند جنین تجمیع می‌شوند؟ آیا این روش شانس موفقیت را افزایش می‌دهد؟ آیا باید برای همه بیماران از آن استفاده شود؟
روش پولینگ جنین در لقاح آزمایشگاهی (IVF) چیست؟
در این روش، مراحل برداشت تخمک در چند چرخه قاعدگی متوالی تکرار می‌شود. جنین‌های سالم به‌دست‌آمده در هر چرخه منجمد و به‌طور ایمن نگهداری می‌شوند تا یک «گروه» (pool) تشکیل دهند. پس از به‌دست‌آوردن تعداد و کیفیت کافی از جنین‌ها، این جنین‌ها از حالت انجماد خارج شده و به رحم مادر آینده منتقل می‌شوند.روش پولینگ چرا استفاده می‌شود؟
هدف اصلی روش پولینگ، امکان ارزیابی ترکیبی گروه وسیع‌تری از جنین‌ها است، نه محدود شدن به تعداد اندک جنین‌های به‌دست‌آمده در یک چرخه درمانی. به‌ویژه، تعداد جنین‌های به‌دست‌آمده در یک چرخه در برخی بیماران ممکن است کم باشد. ارزیابی همزمان جنین‌های حاصل از چند چرخه می‌تواند گزینه‌های بیشتری برای برنامه‌ریزی درمان فراهم کند. روش ادغام ممکن است برای برخی بیماران که برای آنها PGT (آزمایش ژنتیکی پیش از لقاح) برنامه‌ریزی شده است نیز مد نظر قرار گیرد. برای مثال، اگر به دلیل سن بالای مادر یا دلایل ژنتیکی خاص، ارزیابی ژنتیکی جنین‌ها برنامه‌ریزی شده باشد، تجمیع جنین‌های حاصل از چندین دوره ممکن است برای برخی بیماران گزینه ترجیحی باشد.جنین‌ها با روش پولینگ چگونه نگهداری می‌شوند؟
در طول فرآیند پولینگ جنین، جنین‌هایی که رشد مناسبی از خود نشان می‌دهند در آزمایشگاه ارزیابی شده و پس از رسیدن به مرحله مناسب، می‌توانند با استفاده از روش انجماد سریع که به آن ویترینی‌سازی می‌گویند، ذخیره شوند. در ادامه، جنین‌های مناسب به‌دست‌آمده در یک چرخه جدید IVF/ICSI نیز می‌توانند به همان روش منجمد شده و به مجموعه اضافه شوند. شرایط آزمایشگاهی مورد استفاده در طول نگهداری جنین، تکنیک انجماد و بقای جنین پس از ذوب شدن، جنبه‌های مهمی از این درمان هستند. امروزه، با روش‌های مدرن ویترین‌سازی، امکان حفظ نرخ بالای بقای جنین‌ها پس از ذوب شدن وجود دارد.چه کسانی برای روش استخر جنینی واجد شرایط هستند؟
روش پولینگ برای همه بیماران IVF ضروری نیست. این روش ممکن است به ویژه برای بیمارانی در نظر گرفته شود که در یک چرخه تعداد محدودی جنین تولید می‌کنند و در مواردی که ارزیابی همزمان تعداد بیشتری از جنین‌ها به نظر می‌رسد به برنامه درمانی کمک می‌کند. این روش ممکن است در شرایط زیر در نظر گرفته شود:- ذخیره تخمدانی پایین (AMH پایین و غیره)
- سن بالای مادر
- بیمارانی با پاسخ تخمدانی ضعیف
- عدم دستیابی به تعداد کافی جنین‌های مناسب در یک چرخه
- تعداد کم جنین در هر چرخه IVF/ICSI
- توسعه محدود جنین در دوره‌های قبلی
- بیمارانی که برای آنها PGT برنامه‌ریزی شده است
- با هدف افزایش تعداد جنین‌هایی که از نظر ژنتیکی ارزیابی می‌شوند
- برنامه‌ریزی برای ارزیابی نتایج چندین چرخه به‌طور همزمان، بر اساس ویژگی‌های بالینی بیمار
آیا روش تجمیع نرخ موفقیت لقاح آزمایشگاهی را افزایش می‌دهد؟
این سؤال نیازمند پاسخی دقیق است. گردآوری جنین به خودی خود درمانی نیست که کیفیت جنین را بهبود بخشد یا مستقیماً شانس بارداری را افزایش دهد. این روش عمدتاً برنامه‌ریزی درمان و ارزیابی ترکیبی جنین‌های حاصل از چندین چرخه را تسهیل می‌کند. به عنوان مثال، به دست آوردن تعداد کل جنین‌های بیشتر در دو چرخه مجزا برای یک بیمار می‌تواند تعداد جنین‌های موجود برای ارزیابی را افزایش دهد، به خصوص اگر PGT (بررسی ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی) برنامه‌ریزی شده باشد. با این حال، انباشته کردن جنین‌های بیشتر همیشه به معنای نرخ بالای تولد زنده نیست. عوامل مانند سن بیمار و کیفیت تخمک به طور قابل توجهی بر احتمال سالم بودن کروموزومی جنین‌های به دست آمده تأثیر می‌گذارند. بنابراین، مزایای روش پولینگ باید با توجه به ویژگی‌های فردی بیمار و هدف درمان ارزیابی شود.رابطه بین روش پولینگ و PGT چیست؟
روش پولینگ و PGT یک رویه یکسان نیستند. روش پولینگ یک استراتژی برنامه‌ریزی درمان و بانکداری جنین است. از سوی دیگر، PGT گروهی از آزمایش‌ها است که امکان ارزیابی ژنتیکی نمونه‌های بیوپسی گرفته شده از جنین‌ها را فراهم می‌کند. در برخی بیماران، ممکن است بازیابی و انجماد جنین‌ها در چندین چرخه برنامه‌ریزی شود و PGT در مرحله بعدی انجام گیرد. دلیل این امر آن است که تعداد جنین‌های به‌دست‌آمده در یک چرخه ممکن است برای ارزیابی ژنتیکی ناکافی باشد. با این حال، لزوم انجام PGT باید برای هر بیمار به صورت موردی ارزیابی شود.روش پولینگ چقدر طول می‌کشد؟
مدت زمان استانداردی وجود ندارد. مدت زمان نگهداری جنین‌ها به ذخیره‌ی تخمدان بیمار، سن، پاسخ به درمان و تعداد جنین‌های به‌دست‌آمده در هر چرخه بستگی دارد. در حالی که در برخی بیماران ممکن است انتقال پس از یک دوره درمانی برنامه‌ریزی شود، در برخی دیگر ممکن است لازم باشد جنین‌ها در چند دوره متوالی جمع‌آوری شوند. به همین دلیل، بیان بازه زمانی‌ای مانند «انجام شده در ۱ ماه» یا «به‌کار رفته به مدت ۲–۳ ماه» که برای همه صدق کند، دقیق نیست.آیا همه جنین‌ها در روش بانکداری جنین استفاده می‌شوند؟
خیر. ضروری نیست که همه جنین‌ها در این مجموعه منتقل شوند. جنین یا جنین‌های مناسب بر اساس ویژگی‌های رشدی جنین‌ها، نتایج هرگونه آزمایش ژنتیکی، سن بیمار و وضعیت بالینی او انتخاب می‌شوند. به‌ویژه در مواردی که انتقال یک جنین مناسب است، هدف انتقال تعداد زیادی جنین به‌طور همزمان نیست. هدف انتقال جنین‌های بیشتر نیست، بلکه انتقال جنین مناسب در زمان مناسب است.آیا باید از روش پولینگ برای همه بیماران استفاده شود؟
خیر. انتظار نمی‌رود که هر فناوری مورد استفاده در درمان IVF برای همه بیماران ضروری باشد. در حالی که بیمارانی وجود دارند که روش ادغام ممکن است مزایایی برایشان داشته باشد، بیمارانی نیز هستند که انتقال جنین پس از یک چرخه برایشان مناسب‌تر است. به‌ویژه، با افزایش سن زن یا کاهش ذخیره‌ی تخمدان او، انتظار کشیدن برای بیش از یک دوره ممکن است همیشه به نفع او نباشد. بنابراین، هنگام تصمیم‌گیری در مورد تجمیع جنین، باید نه تنها به تعداد جنین‌ها، بلکه به زمان‌بندی و ویژگی‌های فردی بیمار نیز توجه شود.رویکرد ما به روش تجمیع جنین در مرکز باروری UMAY
در مرکز باروری و لقاح آزمایشگاهی UMAY، به جای اعمال یک پروتکل یکسان برای همه بیماران تحت درمان، اولویت را به برنامه‌ریزی درمان بر اساس ویژگی‌های منحصر به فرد هر فرد می‌دهیم. هنگام ارزیابی روش تجمیع جنین؛ سن زن + ذخیرۀ تخمدان + نتایج IVF قبلی + تعداد و مرحلۀ رشد جنین‌های به‌دست‌آمده + نیاز به PGT + عامل زمان، همگی با هم ارزیابی می‌شوند. در برخی بیماران، انباشت جنین‌ها ممکن است به برنامه درمانی کمک کند. اما در برخی دیگر، اقدام به انتقال جنین بدون تأخیر ممکن است مناسب‌تر باشد. بنابراین، آنچه برای ما اهمیت دارد صرفاً «دریافت جنین‌های بیشتر» نیست، بلکه ارزیابی جنین‌های به‌دست‌آمده به مناسب‌ترین شکل ممکن و در راستای اهداف درمانی بیمار است. در درمان IVF، داستان هر بیمار متفاوت است.فرآیند Embryo Pooling در مرکز IVF UMAY چگونه کار می‌کند؟
با رویکرد درمانی شخصی‌سازی‌شده ما، این فرآیند را به راحت‌ترین و شفاف‌ترین شکل ممکن برای بیمارانمان مدیریت می‌کنیم:- ارزیابی و برنامه‌ریزی اولیه: پزشکان متخصص ما تحلیل دقیقی از ذخیره‌ی تخمک شما انجام می‌دهند و مشخص می‌کنند که آیا روش پول برای شما مناسب است یا خیر.
- چرخه اول و برداشت تخمک: پس از پیروی از پروتکل دارویی که از دوره قاعدگی شما آغاز می‌شود، تخمک‌های رسیده برداشت شده و در آزمایشگاه ما با اسپرم لقاح داده می‌شوند (ICSI)، و سپس جنین‌های باکیفیت منجمد می‌شوند.
- فاصله‌ها و دوره‌های بعدی: بسته به وضعیت بیمار، این فرآیند تکرار می‌شود—معمولاً با یک وقفه ۱ تا ۲ ماهه (یا در دوره‌های متوالی)—تا تعداد جنین‌های سالم در مجموعه افزایش یابد.
- گزینه آزمایش ژنتیکی (در صورت لزوم): آزمایش ژنتیکی پیش از لقاح (PGT) ممکن است برای بهبود کیفیت جنین‌ها در مجموعه یا برای اطمینان از سلامت ژنتیکی آنها انجام شود. به عنوان جایگزین، مجموعه جنین‌ها ممکن است بدون PGT تشکیل شود.
- پایان خوش (انتقال): هنگامی که حجم مجموعه جنین‌ها به اندازه کافی رسید (یا در صورت انجام PGT، نتایج آن در دسترس قرار گرفت)، فرآیند ذوب و انتقال در زمانی که رحم در مطلوب‌ترین شرایط است، انجام می‌شود.
'/%3E%3C/svg%3E){kind=small}
