دو عامل اصلی بر موفقیت لقاح آزمایشگاهی تأثیر می‌گذارند: جنین باکیفیت و پوشش داخلی سالم رحم (آندومتر) که جنین بتواند در آن کاشته شود. در برخی از بیماران ما، علی‌رغم برداشتن جنین‌های باکیفیت، ممکن است بارداری رخ ندهد، زیرا ممکن است آندومتر به ضخامت کافی نرسد یا کیفیت بافت نامناسب باشد.
در اینجا دقیقاً درمان آندومتر با پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) – که به آن PRP داخل‌رحمی نیز گفته می‌شود – وارد می‌شود؛ یکی از مهم‌ترین کاربردهای پزشکی بازساختی در سال‌های اخیر.
درمان آندومتر با پلاسمای غنی از پلاکت (PRP) (PRP داخل رحمی) چیست؟
PRP (پلاسمای غنی از پلاکت) یک عامل درمانی طبیعی است که از خون خود بیمار تهیه می‌شود. این روش چگونه انجام می‌شود؟- مقدار کمی خون از بیمار گرفته می‌شود.
- این خون با استفاده از یک فرآیند سانتریفیوژ ویژه از گلبول‌های قرمز جدا می‌شود و پلاکت‌هایی بسیار غنی از فاکتورهای رشد به دست می‌آید.
- این کنسانتره پلاسما سپس به صورت بدون درد با استفاده از یک کاتتر ویژه به داخل رحم (بافت اندومتر) تزریق می‌شود، به عنوان بخشی از فرآیند لقاح آزمایشگاهی (IVF).
مزایای درمان داخل رحمی با پلاسمای غنی از پلاکت چیست؟
هدف اصلی درمان آندومتر با PRP تحریک تقسیم سلولی، جریان خون و بازسازی بافت آندومتر است. مزایای کلیدی عبارتند از:- افزایش ضخامت آندومتر: در مواردی که ضخامت آندومتر علی‌رغم مصرف دارو کمتر از ۷ میلی‌متر باقی می‌ماند، این درمان با تحریک رشد بافت به دستیابی به ضخامت مطلوب کمک می‌کند.
- افزایش شانس لانه گزینی جنین: به لطف فاکتورهای رشد که بازسازی سلولی و تغذیه بافت را ترویج می‌دهند، این درمان محیطی مساعدتر و غنی از مواد مغذی برای لانه گزینی جنین در آندومتر ایجاد می‌کند.
- جریان خون به رحم را افزایش می‌دهد: با ترویج میکروسیرکولاسیون و تأمین خون‌رسانی به این ناحیه، تغذیه سالم‌تری از مواد مغذی را برای بافت رحمی فراهم می‌کند.
- ترمیم بافت آسیب‌دیده را تسهیل می‌کند: این درمان با تسریع فرآیند بهبود آندومتر نازک یا آسیب‌دیده که در اثر گشاد کردن و کورتاژ (D&C)، التهاب داخل رحمی یا اقدامات جراحی قبلی ایجاد شده است، به بهبودی سریع‌تر کمک می‌کند.
چه کسانی می‌توانند از درمان PRP آندومتر بهره‌مند شوند؟
درمان آندومتر با PRP یک گزینه مهم برای بیماران ما است که تحت عمل لقاح آزمایشگاهی (IVF) قرار دارند و در شرایط زیر هستند:- بیمارانی با تلاش‌های مکرر ناموفق در لقاح آزمایشگاهی (IVF): بیمارانی که علی‌رغم انتقال جنین‌های باکیفیت، بارها نتوانسته‌اند به بارداری دست یابند.
- زنان با آندومتر بسیار نازک (آندومتر مقاوم به درمان): بیمارانی که آندومتر آنها علی‌رغم درمان با استروژن‌ها و سایر درمان‌های دارویی به ضخامت مورد نیاز نمی‌رسد.
- زنان مبتلا به سندرم آشرمن یا سابقه چسبندگی‌ها: برای تحریک بازسازی خودبه‌خودی بافت پس از مداخله جراحی برای برداشتن چسبندگی‌های داخل رحمی (هیستروسکوپی).
این روش چگونه و چه زمانی انجام می‌شود؟
- زمان‌بندی: این روش معمولاً چند روز قبل از انتقال جنین یا در زمان‌های تعیین‌شده توسط سونوگرافی در فاز آماده‌سازی آستر رحم (از طریق درمان با استروژن) انجام می‌شود.
- روش انجام: این عمل به صورت سرپایی و روی میز معاینه انجام می‌شود. این عمل حدود ۱۰ تا ۱۵ دقیقه طول می‌کشد.
- میزان درد: این یک عمل بدون درد است که به بیهوشی نیاز ندارد؛ این عمل مشابه یک معاینه زنان معمولی است. بیمار می‌تواند بلافاصله پس از عمل به فعالیت‌های روزمره عادی خود بازگردد.
'/%3E%3C/svg%3E){kind=small}
